تدریس به عنوان رشته عملی

نویسنده

دانش آموخته دکترای تخصصی فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

تدریس حرفه معلمان است که باید آن را در دانشگاه بیاموزند. اما، آنان در دانشگاه­های نظری ما چیزی جز نظریه‌های تدریس و یادگیری نمی‌آموزند. آنچه در حال حاضر تخصص تدریس خوانده می‌شود، چیزی جز دانستن نظریه‌های تدریس و یادگیری نیست؛ نظریه‌هایی که در بهترین حالت به فن فروکاسته شده‌اند و عنوان فاخر روش­ها و فنون تدریس را یدک می‌کشند. هدف این مقاله، دفاع از تدریس به عنوان یک رشته عملی است. با تکیه بر «عملی» شواب استدلال شده است، چنانچه جداً برای رشد حرفه تدریس و تحقق معلم پژوهنده اهمیت قائلیم، باید تدریس را به عنوان یک رشته عملی به رسمیت بشناسیم. در پرتو نظریه عملی و با نظر به جنبه عملی تدریس، از شرایطی متفاوت برای رشد حرفه تدریس می‌توان سخن گفت. در اینجا درباره دو شرط (1) دریافت مسائل عملی و (2) دریافت کثرت نظریه‌ها بحث شده است. همچنین، به شواهدی عینی اشاره شده است که موجودیت تدریس به عنوان یک رشته عملی را تأیید می‌کنند. شواهدی چون وجود مفاهیم، نظریه‌ها، ساختارها، روش­ها، نهادها و از همه مهم‌تر، وجود پارادایم تحقیقات عملی.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Teaching as a Practical Field

نویسنده [English]

  • F A
دانش آموخته دکترای تخصصی فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تربیت مدرس

آل‌حسینی، فرشته، و مهرمحمدی، محمود (1389). مصاحبه با مایکل کانلی. خبرنامه گروپ برنامه درسی، شواب و عمل فکورانه، 1(2). قابل‌دسترس در:

 http://www.icsa.org.ir/magazine/cat-131/000905.php.

آل‌حسینی، فرشته (1391). مجله مطالعات برنامه درسی (JCS). در محمود مهرمحمدی (تدوین‌گر) دانشنامه ایرانی برنامه درسی. قابل‌دسترس در:

http://www.daneshnamehicsa.ir/Default.aspx?PageNAme=Pages&ID=86

لوین، دانلد (1390). ضربت جوزف شواب بر تدریس سطحی (فرشته آل‌حسینی و محمود مهرمحمدی، مترجمان). [فصل کتاب]. تهران، ایران: دانشگاه تربیت مدرس، گروه تعلیم و تربیت.

مهرمحمدی، محمود (1387). پژوهش مبتنی بر عمل فکورانه در فرآیند برنامه‌ریزی درسی: نظریه عمل‌گرای شوآب. در محمود مهرمحمدی و همکاران (مؤلفان)، برنامه درسی: نظرگاه‌ها، رویکردها و چشم‌اندازها. تهران: سمت.

Boyer, E. L. (1990). Scholarship Revisited: priorities of the professoriate.PrincetonNJ: The Carnegie Foundation for the Advancement of Teaching.

Carr, W., & Kemmis, S. (1986). Becoming critical: Education, knowledge and action research.London: Falmer Press.

Carr, W. (2004). Philosophy and Education. Journal of Philosophy of Education, 38(1), 55-73.

Connelly, F. M., & Xu, S. (2007). On The State of Curriculum Studies: A Personal Practical Inquiry. Curriculum and Teaching Dialogue, 9(1 & 2), 3–19.

Connelly, F. M., He, M. F., & Phillion, J. I. (Eds.) (2008). The SAGE Handbook of Curriculum and Instruction. CA: Sage Publications.

Eisner, E. W. (1984). No easy answers: Joseph Schwab’s contributions to curriculum. Curriculum Inquiry, 14(2), 201-210.

Eisner, E. W. (1997). Educational Imagination: On the Design and Evaluation of School Programs. New York: MacmillanCollege Publishing. (Original Work Published 1985).

Eisner, E. W. (2002). From episteme to phronesis to artistry in the study and improvement of teaching. Teaching and Teacher Education, 18, 375-385.

Gadamer, H. G. (1998). What is Practice? The Conditions of Social Reason. In H. G. Gadamer (F. G. Lawrence, Trans.), Reason in the Age of Science (pp. 69-87). Massachusetts: MIT Press. (Original work published 1981).

Golami, K., & Husu, J. (2010). How do teachers reason about their practice? Representing the epistemic nature of teachers’ practical knowledge. Teaching and Teacher Education, 26, 1520-1529.

Gholami, K. (2011). Moral care and caring pedagogy: two dimensions of teachers' praxis. Pedagogy, Culture & Society, 19(1), 133-151.

Pinar, W. F., Reynolds, W. M., Slattery, P., & Taubman, P. M. (1995). Understanding Curriculum: an Introduction to the study of historical and contemporary curriculum discourses. New York: Peter Lang Publishing.

Reid, W. A. (1984). Curricular Topics as Institutional Categories: Implications for Theory and Research in History and Sociology of School Subjects. In I. F. Goodson, & S. J. Ball (Eds.), Defining The Curriculum: Histories And Ethnographies (pp. 67-76). Philadelphia: The Falmer Press.

Schon, D. A. (1987). Educating the reflective practitioner: Toward a new design for teaching and learning in the professions. San Francisco: Jossey-Bass.

Schwab, J. J. (2004). The Practical: A Language for Curriculum. In: D. J. Flinders, & S. J. Thornton, Eds.) The Curriculum Studies Reader (pp. 103-117). New York: Routledge Falmer. (Original work published 1969).

Schwab, J. J. (1971). The practical: Arts of eclectic. The School Review, 79(4), 493-542.

Schwab, J. J. (1983). The Practical 4: Something for Curriculum Professors to Do. Curriculum Inquiry, 13(3), 239-265.

Short, E. C. (2000). Shifting Paradigms: Implications for Curriculum Research and Practice. In J. Glanz, & L. S. B. Horenstein (Eds.), Paradigm debates in curriculum and supervision: modern and postmodern perspectives (pp. 34-53). Connecticut: Bergin & Garvey.

Stenhouse, L. (1981). What counts as research?, British Journal of Educational Studies. 29(2), 103-114.

Stenhouse, L. (1983). The relevance of practice to theory. Theory Into Practice, 22(3), 211-215.