انجمن مطالعات برنامه درسی ایران مطالعات برنامه درسی 1735-4986 11 40 2016 05 21 A Framework for Designing an Optimal Model for Work and Technology Course چارچوبی برای طراحی الگوی مطلوب برنامه درسی «کار و فناوری» (با تأکید بر دوره متوسطه اول) 33 60 60643 FA یوسف ادیب دکترای برنامه‌ریزی درسی و استاد دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تبریز 0000-0002-3212-2542 محمدرضا عزتی دانشجوی دوره دکتری برنامه‌ریزی درسی دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تبریز اسکندر فتحی آذر دکترای تعلیم و تربیت و استاد دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تبریز فیروز محمودی دکترای برنامه‌ریزی درسی و استادیار دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تبریز 0000-0002-4617-348X Journal Article 2018 04 20 در بیشتر کشورها، در دوره آموزش عمومی، حوزه‌ای از یادگیری با هدف تربیت فناورانه تعریف شده است. این حوزه در گذشته از الگوی آموزش‌های حرفه‌ای و فنی پیروی می‌کرد. در دهه آخر قرن بیستم این الگو تحت تأثیر تحولات اجتماعی، اقتصادی و فناورانه به سمت آموزش فناوری نوین تغییر جهت داد. با توجه به تأکید بر تربیت فناورانه در سند چشم انداز بیست ساله، سند تحول بنیادین در آموزش و پرورش و برنامه درسی ملی، این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی برای برنامه‌ریزی درسی در درس کار و فناوری، به تحلیل اسناد، ادبیات پژوهشی و منابع برنامه‌های درسی آموزش فناوری در سطح جهانی پرداخته است. نتیجه این بررسی نشان دهنده توجه به سواد فناوری برای زندگی در قرن بیست و یکم به‌عنوان چشم انداز است که ایجاد درک فناورانه، توانایی استفاده و ارزیابی فناوری هدف‌های اصلی آن محسوب می‌شود. برنامه درسی کار و فناوری می‌تواند شامل اهداف متنوعی در برنامه درسی مطابق با دیدگاه؛ دیسیپلینی، شایستگی – محور، فرایند شناختی، ارتباط شخصی بازسازگرایی باشد که در قالب «واحد» برای تدریس آماده می‌شود. در این چارچوب منبع محتوا از تحلیل‌های سیستمی به دست می‌آید و در بردارنده ابعاد سه گانه مفهوم جامع فناوری؛ دانش، فرایند و زمینه است. همچنین روش تدریس با طبیعت روش‌هایی که مهندسان و فناوران بکار می‌گیرند متناسب است و سنجش دانش‌آموزان نیز بازتابی از روش تدریس و ماهیت فناوری خواهد بود. https://www.jcsicsa.ir/article_60643_72c7621631bfc7471e3d967101f9f603.pdf