انجمن مطالعات برنامه درسی ایران مطالعات برنامه درسی 1735-4986 20 78 2025 11 22 A comparative study of physical education curriculum for elementary school students in selected countries مطالعه تطبیقی برنامه درسی تربیت‌بدنی دوره ابتدایی در کشورهای منتخب 97 122 238160 10.22034/jcs.2026.539904.2478 FA علیرضا زمانی نوکاآبادی گروه مدیریت ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0000-0002-1350-1504 Journal Article 2025 08 07 The purpose of this research was to conduct a comparative study of physical activity and sports programs in selected countries based on the physical biosphere as a fundamental transformation document for elementary school students. This is a descriptive study conducted in a comparative manner and is placed in the interpretive paradigm. The Brady model (1994) as well as the comparative content analysis of Hsieh and Shannon (2005) were used to analyze the data. The results showed that the countries studied have comprehensive physical education programs in elementary schools that include motor skills training, extracurricular sports programs, and continuous health assessments of students. Finland and Japan emphasize integrating physical activity into the curriculum and developing sustainable movement habits in students, while the United States and Canada have presented diverse models for developing school sports and community participation in sports activities. France and Australia have also adopted a comprehensive approach to health education alongside sport. In contrast, countries such as Türkiye and Egypt are still developing and improving their school sports policies. To improve its physical education curriculum, Iran can benefit from the successful experiences of advanced countries while addressing its structural and resource problems in this area. هدف از این تحقیق مطالعه تطبیقی برنامه فعالیت‌های فیزیکی – ورزشی در کشورهای منتخب مبتنی بر ساحت زیستی بدنی سند تحول بنیادین برای دانش آموزان دوره ابتدایی بود. این پژوهش از نوع توصیفی است که به شیوه تطبیقی انجام شد و در پارادایم تفسیری قرار می‌گیرد. از الگوی بردی (1994) و همچنین از تحلیل محتوای قیاسی هیسه و شانون (2005) برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد کشورهای مورد مطالعه دارای برنامه‌های جامع تربیت‌بدنی در مدارس ابتدایی هستند که شامل آموزش مهارت‌های حرکتی، برنامه‌های ورزشی فوق‌برنامه، و ارزیابی‌های مستمر سلامت دانش‌آموزان است. فنلاند و ژاپن بر تلفیق فعالیت‌های فیزیکی با برنامه درسی و ایجاد عادات حرکتی پایدار در دانش‌آموزان تأکید دارند، درحالی‌که امریکا و کانادا مدل‌های متنوعی برای توسعه ورزش‌های مدرسه‌ای و مشارکت اجتماعی در فعالیت‌های ورزشی ارائه کرده‌اند. فرانسه و استرالیا نیز رویکردی جامع به آموزش سلامت در کنار ورزش اتخاذ کرده‌اند. در مقابل ترکیه و مصر هنوز در حال توسعه و بهبود سیاست‌های ورزشی مدارس هستند. https://www.jcsicsa.ir/article_238160_5e497cb54e9e2bc7c7064fba29a5c67e.pdf