انجمن مطالعات برنامه درسی ایران مطالعات برنامه درسی 1735-4986 16 62 2021 10 23 Designing an optimal curriculum model for improving the life skills of elementary school students طراحی الگوی مطلوب برنامه درسی ارتقای مهارت‌های زندگی دانش آموزان دوره ابتدایی 223 256 138891 FA مرزبان ادیب منش استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان آمنه صدر دانشگاه فرهنگیان 0000-0002-2435-5127 Journal Article 2020 11 16 The present study seeks to design an optimal model for improving the life skills of elementary school students. This research was qualitative and phenomenological regarding the method. The participants in the present study were experts in the field of primary education, who were selected through purposive sampling. The interviews were conducted with 15 people until theoretical saturation was obtained in the data. The instrument used in the research was s semi-structured interview and data analysis was performed using qualitative content analysis of interpretive type. The findings indicated that life skills training to elementary students is done in the form of three general areas of knowledge, attitude and skills, and by four elements of purpose, content, method and evaluation. In addition, the findings showed that knowledge, attitude and ability have mutual relationships with each other. It was also mentioned that the elements of life skills curriculum are in a cyclical relationship that starts from the goal and ends with the content and then with the method and finally with the evaluation and the results. The result of the evaluation in the form of feedback leads to the formulation and revision of goals. Overall, the research findings showed that in teaching life skills to elementary school students. The designed model also indicated that the elementary school stage is the period of developing foundation for personality-structure, and formation of intellectual, social and emotional development and human personality and development of basic and motor skills, so it is necessary to curriculum life skills, knowledge dimensions, attitude and skills should be considered in parallel and equally.<br />  مقاله حاضر به طراحی الگوی مطلوب ارتقای مهارت‌های زندگی دانش‌آموزان دوره ابتدایی پرداخته است. روش تحقیق کیفی و از نوع پدیدارشناسی است. شرکت­کنندگان را 15 نفر از صاحب‌نظران آموزش ابتدایی تشکیل می‌دهند. ابزار پژوهش، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود، برای تحلیل داده‌ها، از تحلیل محتوای کیفی از نوع تفسیری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که آموزش مهارت‌های زندگی به دانش‌آموزان ابتدایی، در قالب سه زمینه کلی دانش، نگرش و توانش، و توسط چهار عنصر هدف، محتوا، روش و ارزشیابی انجام می‌گیرد. بر این اساس، دانش، نگرش و توانش در یک ارتباط متقابل با یکدیگر قرار دارند و همچنین عناصر اشاره شده برنامه درسی مهارت‌های زندگی در یک ارتباط چرخه‌ای قرار دارند که از هدف شروع شده و به ارزشیابی ختم می‌شوند و نتایج حاصل از ارزشیابی به صورت بازخورد به تدوین و بازنگری اهداف می‌انجامد. همچنین الگوی طراحی شده نشان می‌دهد که دوره ابتدایی، دوره پایه‌ریزی ساختار -شخصیتی، شکل گیری رشد عقلانی، اجتماعی و عاطفی و شخصیت آدمی و توسعه مهارت‌های بنیادی و حرکتی است، بنابراین لازم است به برنامه درسی مهارت‌های زندگی، ابعاد دانش، نگرش و مهارت به موازات هم و به طور یکسان مورد توجه قرار گیرند.<br />  https://www.jcsicsa.ir/article_138891_679d6adc706b69f131c27fe9b792224e.pdf