طراحی الگوی برنامه درسی تربیت استاد تربیت‌معلم مبتنی بر شایستگی عمل فکورانه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه خوارزمی

2 دانشگاه فرهنگیان

3 گروه مطالعات برنامه درسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

چکیده

مقاله حاضر با هدف معرفی الگوی برنامه درسی تربیت استاد تربیت‌معلم مبتنی بر شایستگی عمل فکورانه، تدوین شده است. با استفاده از روش «پژوهش تلفیقی: سنتز پژوهی» متن اسناد و دست نوشته­های در دسترس از اندیشمندان بزرگ و برجسته در حوزه تعلیم و تربیت، تربیت‌معلم و کارگزار فکور مورد مداقه قرار گرفت و پس از تحلیل گزاره­های مستخرج از مبانی تعلیم و تربیت، مضامین «چندبعدینگری، جامعیت و تعمق، توسعه خرد و فراشناخت و یادگیری تجربی و عمل در موقعیت» استخراج شد. در راستای رسیدن به چنین ویژگی­های کلیدی در اساتید تربیت‌معلم، «رسیدن به خبرگی، کشف روش­های جدید با تجربه مستقیم، ایجاد رغبت و انگیزه یادگیری، ارتقا قابلیت‌های شخصی و گروهی» موجب تحقق اهداف و «بسط مفاهیم آموزشی و اصول تعلیم و تربیت، تمایل به نشر دانش و تجربه معلمی، ساخت دانش جدید و همسویی با علوم انسانی و اخلاق» موجب تحقق دانش نظری و «ایجاد توانایی­های فردی در کنار همکاری­هایگروهی، عضویت در تشکل­های نامتجانس، تحلیل موقعیت تربیتی و بسط تفکر در عمل» موجب تحقق دانش عملی و «ارزشیابی برای یادگیری بجای ارزشیابی از یادگیری، بازخوردازارزشیابی، نگاه به چند جوابی بودن مسائل برنامه درسی و ارزشیابی متمرکز بر موقعیت و بر پایه مبانی اخلاقی و ارزشی» موجب تحقق روش ارزشیابی خواهد شد.  

کلیدواژه‌ها


بازرگان، سیمین (1387). ماتریسزندگیبرنامه­ریزیچندبعدی. تهران: انتشارات مدرسه.

بینش، مرتضی؛ بختیاری فایندری، منصوره؛ قراری، محمد (1395). اهداف و ضرورت ارزشیابی برنامه درسی و الگوهای آن. فصلنامه مطالعات روانشناسی و علوم تربیتی. شماره هشتم، پاییز 1395

شورای عالی انقلاب فرهنگی (1390). سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، آذر ماه 1390.

شورت، ای سی. (1991). روش‌شناسی مطالعات برنامه درسی. (ترجمه محمود مهر محمدی و همکاران، 1391). تهران: انتشارات سمت.

فتحی واجارگاه، کوروش و دیگران (1388). طراحی الگوی اصلاح و بازنگری برنامه­های درسی علوم انسانی، گزارش پژوهشی چاپ نشده، پژوهشکده فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری.

کیامنش، علیرضا (1393). مفهوم شناسی ارزشیابی و تفاوت آن با سایر مفاهیم. دانشنامه ایرانی برنامه درسی

موسی­پور، نعمت­الله (1392). سبک زندگی آموزشگران علوم انسانی در محیط­های دانشگاهی ایران: از آرمان­های دینی تا واقعیت­های سازمانی. فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، دوره پنجم، شماره 4

موسی­پور، نعمت‌الله؛ احمدی، آمنه (1394). «طراحی کلان (معماری) برنامه درسی تربیت‌معلم (برنامه درسی ملّی تربیت‌معلم جمهوری اسلامی ایران)». شورای عالی برنامه­ریزی آموزشی.

مهرمحمدی، محمود؛ موسی­پور، نعمت‌الله (1388). طرح پژوهشی ارزشیابی وضعیت برنامه درسی به عنوان یک قلمروی علمی و حرفه­ای در ایران. انجمن مطالعات برنامه درسی ایران.

مهرمحمدی، محمود (1392). جستارهای نظرورزانه در تعلیم و تربیت. انتشارات دانشگاه تربیت مدرس.

نوری، علی (1393). الگوی خبرگی و نقد تربیتی. دانشنامه ایرانی برنامه درسی.

Ainsworth, S. & Loizou, A.T. (2003). The effects of self explaining when learning with texts or diagrams. Cognitive Science, 27, 669-681.

Boud, D. Cohen, R. & Walker, D. (1993). Using experience for learning. Buckingham: Society for Research into Higher Education/Open University Press.

Boyd E & Fales A (1983). Reflective learning: the key to learning from experience. Journal of Humanistic Psychology, 23 (2): 99-117.

Cepeda, N. J. Pashler, H. Vul, E. Wixted, J. T. & Rohrer, D. (2006). Distributed practice in verbal recall tasks: A review and quantitative synthesis Psychological Bulletin, 132, 354-380.

Chalmers, I. Hedges, L. & Cooper, H. (2002) A brief history of research synthesis. Evaluation and Health Professionals, 25, 12-37.

Darling-Hammond, L. (1999). Teacher learning that supports student learning. Educational Leadership, 55, 6-11.

Eisner E. W (1986), the role of the art in cognition and curriculum, Journal of Art & Design Education, Vo 5, Issue 1-2.

Garrison, D. R. & Kanuka, H. (2004). Blended learning: Uncovering its transformative potential in higher education. The Internet and Higher Education, 7(2): 95-105

Guha, R.V. & Lenat, D.B. (1994). Enabling agents to work together Communications of the ACM, 37(7), 126-142.

Gutek GL. Philosophical and ideological perspectives on education. 1st ed. Prentice Hall Englewood Cliffs, NJ, 1988: 167-69

Harris, I. (1991). Delibrative Inquiry: The Art of Planning. In short (ed). Forms of Curriculum Inquiry. University of New York Press. P. 286.

Jarvis P (1992) Reflective practice and nursing. Nurse Education Today, 12, 174-181.

Johnson, A. (2008). What every teacher should know about action research. Columbus, OH: Allyn and Bacon.

McKay, E.A. (2008, Forth coming) Reflective practice: doing, being and becoming a reflective practitioner. Oxford: Elsevier Ltd.

Mezirow, J. and Associates (2000) Learning as Transformation – Critical Perspectives on a Theory in Progress. San Francisco: Jossey-Bass.

Moore, M. (Ed.) (2007). Handbook of distance education, (2nd Ed). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.

Moreno, R. & Valdez, A. (2005). Cognitive Load and Learning Effects of Having Students Organize Pictures and Words in Multimedia Environments Educational Technology Research and Development.

Null, W. (2011). Curriculum: From theory to practice. New York: Rowman & Littlefield Publishers.

Ornstein, Allan C. & Hunkins, Francis P. (2012). Foundations, principles and issues. New York, NY: Allyn.

Pring, R. (2000). Philosophy of educational research. London: Continuum.

Reid, W. (1999). Curriculum as Institution and practice: Essays in the Deliberative tradition. Lawrence Elbaum Associate, New Jersey.

Schon, D. (1983). The reflective practitioner: How professionals think inaction. New York: basic Books.

Schon, D.A. (1987). Educating the Reflective Practitioner: Toward a New Design for Teaching and learning in the Professions, Sanfrancisco: Jossey bass.

Schwab, J. J. (1969). The practical: A language for curriculum. School Review, 78, 1–23.

Schwab J. J. (1970). The Practical: A Language for Curriculum(National Education Association, Center for the Study of Instruction).

Smith, l. & laurd, L. (2010). Exploring the advantages of blendedinstruction at community colleges and technical schools. Merlot Journal of Online Learning and Teaching.6(2): 508-515.

Wang, M. (2010). Online Collaboration and offline interactionbetween students using asynchronous tools in blended learning. Australian Journal of Education Technology. 26(6): 830-846.